Jego dziadek ze strony matki był gabajem, czyli osobą, która opiekuje się synagogą, zbiera i rozdziela datki, pomaga potrzebującym. Jego grób, tak jak innych członków rodziny, którzy zmarli w Łodzi, znajduje się na łódzkim cmentarzu. Grób siostry Ruchli, zmarłej 15 listopada 1939, został odnaleziony i odnowiony.
Lata wojny 8 lutego 1940, gdy Niemcy zamykali łódzkich Żydów w getcie, Buchmanowie zostali w swoim mieszkaniu przy ul. Zgierskiej 78, bo dom znajdował się na terenie przeznaczonym na getto. Hitlerowcy zmienili jej nazwę na Hohensteinerstrasse; była ona wyłączona z getta, jeździły nią tramwaje i niemieckie, nieliczne wtedy, samochody. Oddzielona była zasiekami z drutu kolczastego, a strzegli jej żandarmi, którzy strzelali do każdego, kto się do zasieków zbliżył. Przejście nad ulicą z jednej strony getta na drugą było możliwe po trzech drewnianych kładkach (na Zgierskiej, Nowomiejskiej i pobliskiej Limanowskiego). 30 kwietnia getto zostało zamknięte wraz z ponad 160 000 więźniów i całkowicie odizolowane od miasta.
Jego ojciec w getcie na początku pracował jako rzeźnik, ale krótko, potem był furmanem. 1 maja 1942, gdy miał 48 lat, zmarł getcie na zapalenie płuc;