Z kolei u nowszego gatunku obserwuje się grzbiet podobny, acz nieco bledszy, bardziej szary w tylnej części (bledsze są także zewnętrzne części tylnych kończyn), oraz czysto biały brzuch, w przeciwieństwie do gatunku nominatywnego dobrze odgraniczony na bokach i szyi, z bielą sięgającą wewnętrznych części kończyn aż do rąk, gdzie przechodzi w barwę żółtawą.
Uszy są duże, jak u innych pazurkowcowatych, jednak nie widać ich, giną wśród bujnych włosów porastających policzki zwierzęcia i tworzących grzywę jego głowy. Oczy są duże, kształtu migdałów. Ogólnie pazurkowcowate mają oczy większe, niż by to wynikało z wielkości oczodołów, co stanowi efekt karłowacenia.
Systematyka thumb|left|Gatunkiem typowym rodzaju jest pigmejka karłowata Rodzaj zdefiniował w 1866 roku angielski zoolog John Edward Gray na łamach Proceedings of the Zoological Society of London. Na gatunek typowy Gray wyznaczył (oznaczenie monotypowe) pigmejkę karłowatą (C. pygmaea).
Pigmejka była jednym z czterech rodzajów pazurkowcowatych, które podał w 1977 roku Philip Hershkovitz (ponadto tamaryny, marmozety, pozostałe gatunki umieszczając w uistiti zwanych true marmosets). Kreowana w 1996 roku pigmejka czarnoczapeczkowa należy do innego rodzaju Calibella.