System w wersji Mark II został zaprojektowany dla odtwarzania ścieżki trójkanałowej i zawierał trzy dodatkowe głośniki: dwa w ścianach bocznych i jeden na suficie sali. Komutację również prowadzono ręcznie za pomocą potencjometru. Problemy wynikające z ręcznego miksowania zostały wyeliminowane w następnej wersji, Mark III, w której przełączanie ścieżek następowało automatycznie, na podstawie sygnałów czwartego kanału kontrolnego. Poza tą innowacją system Mark IV był podobny do Mark II. Aparat tego systemu został zamontowany w sali przeglądowej jednej z hal w wytwórni Disneya, jego część elektroniczna zawierała do 400 lamp elektronowych. Wersja Mark V pracowała tylko jeden dzień w nowym studio w Burbank, jednak z powodu błędu personelu została błędnie podłączona i uległa zniszczeniu. Następny system Mark VI był prostszy w wykorzystaniu: za głośność trzech kanałów dźwiękowych odpowiadały trzy osobne ścieżki kontrolne. To właśnie ta wersja została wykorzystana przy pierwszych próbach tworzenia ścieżki dźwiękowej filmu Fantazja.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Fantasound · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.