Dziadulewicz, Herbarz rodzin tatarskich w Polsce, Wilno 1929, s. 300. i Aleksander BuczackiAleksander Buczacki – ps. Mulbas, powstaniec styczniowy, zmarł w 1918 r. Więcej informacji zob. S. Dziadulewicz, Herbarz rodzin tatarskich w Polsce, Wilno 1929, s. 75.. Smolski tak wspominał ten okres Wojewoda Akord nas dwóch Tatarów [...] zabrał do ochrony swojej i asystencji. Służyliśmy wiernie, pod koniec powstania przewieźliśmy Akorda do Prus na emigracjęL. Murza-Najmański, Przyczynek w sprawie stosunku Tatarów litewskich do powstania 1863 roku, „Rocznik Tatarski” 1932, t. 1, s. 267..
Jakub Gieysztor podaje, iż ze względu na poszukiwania przez żandarmerię i policję gdy na głowę jego [Accorda] wysoką naznaczono cenę, uszedł za granicę rozstawionymi końmi wyścigowemi Michała hr. Wołłowicza (żoną i dziećmi na razie opiekowali się p.p. Filipkowscy). Wyjechał do Niemiec, gdzie w Dreźnie i Lipsku działał jako agent Rządu Narodowego zajmując się nadzorem dostaw broni dla powstania. Współpracował ze Stanisławem Olszańskim – komisarzem Komunikacji Rządu Narodowego. Został oddelegowany do Szwecji aby tu zająć się sprawą dostarczania broni i amunicji powstańcom. Po upadku powstania jeszcze kilka lat przebywał w Turcji.