Do celowej polityki pojednania można zaliczyć również program odbudowy miast i świątyń, które ucierpiały podczas wojen oraz budowę nowych dla różnych religii.
Panukabhaya skupił wiele uwagi na rozwoju rolnictwa i w tym kontekście rozpoczął planowane na wielką skalę prace melioracyjne i irygacyjne, przez co powiększył on areały uprawne, a zatem zdatne do kolonizacji.
Ponadto scentralizował on władzę, obsadzając osobiście namiestników terytorialnych i urzędy każdego szczebla zaufanymi ludźmi. Rozwoju doznały nauki inżynieryjne, astronomia, astrologia oraz religie.
Nowa stolica Niejako odzwierciedleniem tej liczby reform i zmian politycznych było programatycznePrzyjmując za pewnik wspólne stwierdzenie kronik, że Pandukabhaya starał się przez wiele aktów prawnych i inwestycji załagodzić konflikty między Syngalezami, Tamilami i tubylcami, to przeniesienie stolicy z opanowanego przez Syngalezów północno-zachodniego wybrzeża w głąb wyspy (tj. bliżej ku tubylcom) znaczyło osłabienie wpływów tych pierwszych. Również wybór na nową stolicę tamilskiego osiedla nie był przypadkowy, atoli nie tylko z etnicznych pobudek (to jest właśnie ten "programatyczny" aspekt), ale i ze strategicznych - na wypadek inwazji któregoś z indyjskich mocarstw.