21 października 1905 kara została darowana amnestią. Po zwolnieniu wrócił do działalności rewolucyjnej i w czerwcu 1906 ponownie został aresztowany i potem zesłany do Ołońca, skąd zbiegł i udał się do Odessy. Po schwytaniu zesłano go do Jakucji, skąd zbiegł i przez Petersburg wyjechał do Finlandii. Został robotnikiem brygady montażowej, z którą pracował w Aleksandrii i Kairze (Egipt), a także w Mediolanie (Włochy) i Buenos Aires (Argentyna), gdzie został aresztowany i wysłany stamtąd do Rosji. Po kilku miesiącach przedostał się do USA, a stamtąd do Kanady, gdzie w styczniu 1909 wstąpił do szkoły inżynieryjnej przy uniwersytecie w Toronto. Od lipca 1913 do lipca 1919 pracował w różnych przedsiębiorstwach w Kanadzie i USA, jednocześnie działał w związku metalowców i w partii socjalistycznej. Od 1916 pracował w służbie technicznej US Army, skończył kursy oficerów rezerwy i otrzymał stopień majora amerykańskiej armii. Od czerwca 1919 pracował w przedstawicielstwie RFSRR w USA znanej jako Misja Martensa. W 1921 wrócił do Rosji, mieszkał w Piotrogrodzie.