1 kwietnia 1920 został awansowany na majora, przez pewien okres był dowódcą 33 pułku piechoty walczącego podczas wojny polsko–bolszewickiej, a za wykazaną postawę podczas wojny, w 1921 otrzymał order „Virtuti Militari” V klasy. Potem na stanowisku kierownika Referatu Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego w Oddziale III Sztabu Generalnego. 31 marca 1924 roku został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z 1 lipca 1923 roku i 68. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W listopadzie 1925 roku został przesunięty z Oddziału III SG do Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych. 12 marca 1926 roku został zatwierdzony na stanowisku szefa Wydziału PW i WF Departamentu Piechoty MSWojsk. Był piłsudczykiem – podczas zamachu majowego opowiedział się po stronie zwolenników Józefa Piłsudskiego. Od 30 kwietnia 1930 w stanie spoczynku (ze względu na stan zdrowia). W latach 30. był członkiem zarządu głównego Związku Strzeleckiego.
Początkowo pracował w sekretariacie generalnym Banku Gospodarstwa Krajowego. Od kwietnia 1934 w Ministerstwie Skarbu, a następnie (od 1935) sprawował funkcję przewodniczącego Ogólnopolskiego Komitetu Pożyczki Narodowej.