Od 15 lutego 1937 do wybuchu II wojny światowej był dyrektorem Polskiego Instytutu Rozrachunkowego.

Po niemieckim ataku na Polskę we wrześniu 1939 zgłosił się do służby w dowództwie Frontu Południowego. Gdy jego oddział został okrążony przez Wehrmacht, próbował przedrzeć się do Lwowa i wziąć udział w obronie miasta. Został zamordowany przez Ukraińców 17 lub 18 września 1939. Pochowany w grobowcu rodzinnym Zandów na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 284 a wprost-5-18).

8 września 1912 ożenił się z Anną z Zandów, z którą miał dwójkę dzieci: Jana Michała, który wyjechał do USA i Antoninę Marię (ur. 9 września 1918).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3603 – 1921 Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 10 listopada 1928 „za zasługi na polu przysposobienia wojskowego”M.P. z 1928 r. nr 260, poz.