Nie przerwał tam swojej działalności literackiej i wciąż pisywał regularnie do gazet, od 1929 roku tylko do Forverts, gdzie publikował jedno opowiadanie tygodniowo. Większość jego dzieł, w 12 tomach, została wydana właśnie w Nowym Jorku. Tam też opublikował swoją autobiografię Epizodn fun Majn Lebn (Epizody z mojego życia), która po dziś dzień jest ważnym źródłem w badaniach nad nowoczesną literaturą jidysz.
Awrom Rajzen był jednym z pionierów krótkiej formy prozatorskiej w języku jidysz. Opisywał w swojej twórczości życie zwykłych, prostych Żydów. Wiele uwagi poświęcał cierpieniom społeczności żydowskiej, a także nierówności społecznej. Z realizmem przedstawiał życie ludzi biednych, uciekając jednocześnie od dydaktyzmu swoich poprzedników i posługując się ironią. Tworzone przez niego postaci, mimo zwięzłości tekstu, cechowała rozwinięta psychologia. Do części z jego utworów skomponowano muzykę, czyniąc je tym samym ważną częścią kultury ludowej jidysz. Twórczość Rajzena przekładano na wiele języków, między innymi: hebrajski, duński, węgierski i niemiecki.