W takim też kształcie organizacyjnym pułki przetrwały do 1789.

Nieco inaczej przebiegała reorganizacja kawalerii w wojsku litewskim. Decyzją Sejmu Czteroletniego zreorganizowano litewskie pułki przedniej straży, organizując we wszystkich jednostkach sztaby i ujednolicając ich strukturę. Początkowo 1 pułk przedniej straży JKM miał zachować 10 chorągwi, a pozostałe miały składać się z ośmiu chorągwi po 135 żołnierzy. Pułki winny liczyć po 1098 żołnierzy. Pod względem taktycznym tylko 1 pułk dzielił się na dwa bataliony po dwa szwadrony każdy, a w pozostałych poprzestano na szwadronach formowanych z dwóch chorągwi.

W marcu 1794, na wniosek hetmana wielkiego koronnego Piotra Ożarowskiego, przygotowano nowy etat armii Obojga Narodów. Starał się on zachować co najmniej jednostki szkieletowe, możliwe do szybkiego uzupełnienia poprzez mobilizację szeregowych. Pułki straży przedniej miały składać się ze sztabu i sześciu chorągwi. W skład sztabu wyższego pułku wchodzili: szef, pułkownik, podpułkownik i major. Natomiast sztaby średni i niższy z kwatermistrza pełniącego jednocześnie obowiązki audytora, adiutanta, chirurga sztabowego, furiera sztabowego, trębacza sztabowego oraz konowała, siodlarza, profosa i podprofosa. W skład chorągwi miało wchodzić 47 ludzi, w tym trzech oficerów: rotmistrz, porucznik i chorąży.