Nakryciem głowy szeregowych były 10-calowe giwery wykonywane z czarnego filcu, z płócienną podszewką w środku oraz skórzanym denkiem i podpinką. Z jego lewej strony była przypięta mosiężna owalna blacha z inicjałem „SAR” i biała włosienna kita z czarną końcówką. Czapkę oplatał biały sznur. Podobnie jak rogatywka – ówczesny giwer nie posiadał daszka. Kurtka kawalerzysty pozostała granatowa i zapinała się z prawej strony na siedem guzików lub przez środek na haftki. W pierwszym przypadku zakrywano wyłogi i jedyną ozdobę stanowiły dwa rzędy guzików. Po zapięciu na haftki odsłaniano jasnopąsową podszewkę klap, które zapinano wtedy na lewy i prawy rząd guzików. Pąsowy był również kołnierz, mankiety, a także wypustki w szwach i obszycie kieszeni. Pod kurtkę zakładano biały żupanik. W pułkach straży przedniej towarzysze i namiestnicy nie nosili na szlifach żadnych oznak, chorąży nosił jedną srebrną gwiazdkę, porucznik dwie, rotmistrz trzy, major jeden ukośny pasek, podpułkownik dwa, pułkownik trzy, szef pułku cztery. Stopień wachmistrza był oznaczony podwójnymi półcalowymi galonami nad mankietami rękawów i pojedynczymi na kołnierzu, a kaprala pojedynczymi nad mankietami i na kołnierzu. Dopasowane lecz nieobcisłe karmazynowe szarawary bez lampasów posiadały rozcięte u dołu nogawki i zapinane były na osiem pętelek oraz jeden guzik.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pułki przedniej straży (I RP) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.