thumb|200px|Cywilny administrator Iraku Paul Bremer, autor pierwszych rozkazów o debasyfikacji Debasyfikacja – proces wyeliminowania z życia publicznego Iraku po obaleniu rządów Saddama Husajna osób działających w irackiej partii Baas, partii obalonego dyktatora.
Polityka debasyfikacji (termin ten ukuty został na wzór denazyfikacji) została wdrożona natychmiast po obaleniu rządów Saddama Husajna, w maju 2003 na mocy decyzji amerykańskich władz okupacyjnych. Rozkaz Paula Bremera o debasyfikacji zabronił działaczom sprawującym najwyższe funkcje partyjne (cztery kręgi najbliższe kierownictwu) pracy w instytucjach państwowych, a wszystkim członkom – obejmowania stanowisk kierowniczych na trzech najwyższych poziomach zarządzania. Tylko wiosną 2003 z irackiej administracji państwowej usunięto od 20 tys. do nawet 120 tys. pracowników, co uniemożliwiło jej praktyczne funkcjonowanie. Debasyfikacja ostatecznie zniszczyła iracką administrację, nadwątloną już wcześniej przez dziesięcioletnie sankcje ONZ nałożone na Irak i przez wojny prowadzone w poprzednich dekadach przez Saddama Husajna.