Metoda aksjomatyczna, system aksjomatyczno-dedukcyjny – rozumowanie wywodzące twierdzenia ze zbioru aksjomatów.
Sposób rozumowania Z punktu widzenia logiki metoda ta przedstawia się następująco: przyjmuje się jako przesłankę zdanie p przyjmuje się dalej wynikanie p ⇒ q tryb wnioskowania modus ponendo ponens pozwala dzięki tym dwóm przesłankom przyjąć konkluzję q, inaczej: (p ∧ (p ⇒ q)) ⇒ q Twierdzenia matematyczne opierają się więc na przesłankach, które w końcu przyjmuje się jako aksjomat. Nie muszą być one oczywiste, nie ocenia się ich prawdziwości, gdyż cechy oczywistości i prawdziwości uznaje się za niejasne. Nie muszą też być niezależne (jak w przypadku przestrzeni Banacha). Stanowią po prostu definicje uwikłane pojęć pierwotnych danej teorii. Muszą być więc niesprzeczne (bo z pary zdań sprzecznych wynika każde inne zdanie). Muszą też prócz nich istnieć dozwolone reguły wnioskowania, wedle których od aksjomatów przechodzi się do twierdzeń. Kluczowa jest w przypadku tych reguł poprawność formalna.