Jan Butler herbu własnego (zm. w 1710 roku) – kasztelan podlaski w 1708 roku, leśniczy nowodworski w 1698 roku, starosta drohicki w latach 1690-1701, starosta nowski w latach 1678-1700, starosta jabłonowskiUrzędnicy podlascy XIV-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Ewa Dubas-Urwanowicz, Włodzimierz Jarmolik, Michał Kulecki, Jerzy Urwanowicz. Kórnik 1994, s. 162., pułkownik wojsk koronnych.

Życiorys Pochodził z polskiej rodziny szlacheckiej Butlerów herbu Butler, wywodzącej się z Irlandii a osiadłej na Podlasiu. Był synem podskarbiego nadwornego Gotarda Wilhelma i Konstancji z Wodyńskich, kasztelanki podlaskiej.

Służbę w wojsku koronnym rozpoczął w czasie najazdu szwedzkiego jako oficer regimentu gwardii pieszej Jana Kazimierza. Następnie był obersztlejtnantem w regimencie piechoty Dymitra Wiśniowieckiego, po śmierci hetmana w 1682 został mianowany pułkownikiem i przejął macierzysty regiment, który pozostawał w kompucie wojsk koronnych do IV kwartału 1689. W latach 1683–1685 był także pułkownikiem regimentu arkebuzerów. W 1683, w czasie wyprawy wiedeńskiej jednostka ta wchodziła w skład korpusu Lubomirskiego, Butler odznaczył się wówczas podczas walk pod Preszburgiem. 12 września 1683, w czasie bitwy pod Wiedniem dowodził brygadą piechoty na lewym skrzydle wojsk polskich.