mały|Grób mjra Michała Łabusia na cmentarzu przy Prandoty U kresu wojny w listopadzie 1918 odzyskał wolność i wstąpił do Wojska Polskiego. Do grudnia 1918 był adiutantem w 36 pułku piechoty Legii Akademickiej, do połowy lipca 1919 adiutantem sztabowym w Dowództwie Okręgu Generalnego „Łódź”. Później pracował jako kierownik wydziału w Ministerstwie Spraw Wojskowych. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był przydzielony do 9 pułku piechoty Legionów w garnizonie Zamość, w tym od 10 grudnia 1922 do 30 września 1923 jako oficer nadetatowy pełnił funkcję kierownika referatu ministra spraw wojskowych. Wykładał w Oficerskiej Szkole Piechoty od października 1923 do lutego 1924. Został awansowany do stopnia majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925. Pełnił funkcję dowódcy batalionu 17 pułku piechoty w garnizonie Rzeszów od 18 listopada 1927 do 7 maja 1928. Później został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Rzeszów. W listopadzie tego roku został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Mińsk Mazowiecki na stanowisko kierownika I referatu. W marcu 1929 został przesunięty na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta PKU Mińsk Maz. Z dniem 30 listopada 1931 został przeniesiony w stan spoczynku.