Mieczysław Bronikowski (ur. 31 grudnia 1860 w Sulęcinie, zm. 10 marca 1955 w Warszawie) – polski profesor, ekspert w dziedzinie budownictwa.
Życiorys Wychowywał się bez ojca Józefa, który za udział w powstaniu styczniowym został zesłany na Syberię. Kształcił się w progimnazjum W. Górskiego w Warszawie i w szkole realnej w ŁowiczuTadeusz Gumiński, Jerzy Kubiatowski, Mieczysław Bronikowski (1860-1955), Sylwetki profesorów Politechniki Warszawskiej, Warszawa 1987, k. 44, gdzie w 1881 r. uzyskał z wynikiem bardzo dobrym świadectwo dojrzałości i złotym medalem. Jako uczeń na swoje utrzymanie zarabiał korepetycjami.
W 1886 ukończył studia w Instytucie Technologicznym w Petersburgu. Po ukończeniu studiów z dyplomem inżyniera technologa osiadł w Warszawie i tu rozpoczął pracę zawodową na stanowiskach technicznych w warszawskich Zakładach Mechanicznych „Lilpop, Rau i Loewenstein", oraz w fabryce mechanicznej M. Rudnickiego i A. Kuczyńskiego w Pruszkowie pod Warszawą, a od stycznia 1888 r. jako inżynier konstruktor w Warszawskiej Fabryce Stali na Pradze. W 1888 przeniósł się na Ukrainę i podjął pracę w zakładach Południowo-Rosyjskiego Dnieprowskiego Towarzystwa Metalurgicznego w Kamienskoje na Zaporożu pełniąc funkcje szefa działu inwestycyjnego, naczelnika biura technicznego i naczelnika oddziału budowlanego.