W firmie tej projektował i nadzorował budowę wielu obiektów fabrycznych i hutniczych urządzeń produkcyjnych, m.in. wielkiego pieca do wytopu żelaza, pracującego bez remontu kilka razy dłużej i z lepszą sprawnością niż to było praktykowane uprzednio. Kilkakrotnie wyjeżdżał kilkakrotnie służbowo za granicę, m.in. zwiedził światową wystawę powszechną w Paryżu (1889) i zapoznał się z modernizacją i elektryfikacją zakładów przemysłowych w Niemczech. Od 1905 był kierownikiem przedstawicielstwa handlowego rozbudowywanych na Zaporożu zakładów metalurgicznych, a w 1907 r. objął stanowisko dyrektora oddziału rosyjskiego Zjednoczenia Fabryk Metalowych „Prodameta", zajmującego się koordynacją sprzedaży wyrobów przemysłu metalurgicznego w całym Cesarstwie Rosyjskim. Przebywając przez wiele lat na Ukrainie, udzielał się społecznie w miejscowych organizacjach polskich. Podczas I wojny światowej wchodził w skład Komitetu Wojenno-Przemysłowego w Kijowie.