znana masa ciała u jednego samca 545 g, jednej samicy – 446 g. Przybliżone (oryginalne w calach) wymiary holotypu: długość dzioba 29 mm, długość skrzydła 180 mm, długość ogona 84 mm, zaś skoku – 53 mm. Do 1978 wygląd samicy pozostawał nieznany – od roku odkrycia do 1978 zbadano tylko 3 osobniki, z czego wszystkie były samcami. Upierzeniem górnych partii ciała samiec przypomina samca P. icterorhynchus – ma wierzch ciała pokryty niewyraźnymi pasami barwy szarobrązowej. Do tego, podobnie jak szponiastonogi żółtodziobe wewnętrzne chorągiewki lotek I rzędu miejscami mają kolor rdzawy, a kolorem tła wzoru na piersi jest ochrowy (na ochrowym tle znajdują się położone niemal na środku czarne plamy), ozdobione wąskimi, czarnymi i białymi pasami. Potylicę i tył szyi porastają pióra czarne z wąskimi, białymi obrzeżeniami, dzięki czemu nadają jej łuskowaty wygląd. Pierś i boki ciała szarobrązowe. Tęczówka brązowa, dziób, naga skóra wokół oka i nogi czerwone. Samica ma bardziej brązowy wierzch i spód ciała, do tego nie ma ostróg. U ptaków dowolnej płci i wieku paskowanie wierzchu ciała jest niewyraźne, jednak u samic, w porównaniu do innych ptaków, jest mocniej zaznaczone.