U samców pióra na piersi mają bardziej zaostrzone końcówki, a sam wzór w tej części ciała cechuje większa kontrastowość.
Zasięg występowania Szponiastonóg czerwonooki ma niewielki zasięg obejmujący wyżyny centralnej Etiopii i skupiony w okolicy Nilu Błękitnego i jego dopływów.
Ekologia i biologia Szponiastonogi czerwonookie były odnotowywane na wysokości 1200–1600 m n.p.m. Przez pewien czas sądzono, że ptaki te zasiedlają jedynie skupiska pałki (Typha) rosnące przy niewielkich ciekach oraz zakrzewienia ciernistych akacji (Acacia). Według obecnego (2005) stanu wiedzy zasiedlają one również m.in. stoki, zakrzewienia, brzegi rzek, tereny skaliste, gęste lasy, uprawy. Przedstawiciele P. harwoodi żywią się małymi nasionami, ale uzupełniają dietę również i inną materią rośliną – bulwami, jagodami i owocami, a prócz roślin – termitami.
Lęgi Prawdopodobnie szponiastonogi czerwonookie są poligamiczne. Okres lęgowy trwa od sierpnia do grudnia. W zniesieniu od 3 do 10 nakrapianych jaj.