Do kierowania były używane zarówno koła jak i gąsienice. System kierowniczy był tak skonstruowany, że do skrętu o dużym promieniu wystarczyły jedynie koła, lecz hamulce działały na gąsienice tym mocniej, im kierownica była bardziej skręcona. Gąsienice pojazdu miały układ łańcucha rolkowego, zamiast powszechniejszego w tamtym czasie łańcucha zębatego. Tylne zawieszenie składało się z sześciu podwójnych kół jezdnych, zachodzących i nakładających się na siebie w standardowym układzie Schachtellaufwerk, używanym w niemieckich pojazdach półgąsienicowych, zamontowanych na ruchomych ramionach, amortyzowanych drążkami skrętnymi. Koło napinające, zamontowane na końcu pojazdu, odpowiadało za naprężenie gąsienic. Przednie koła miały resory i amortyzatory.
Nadwozie miało część dla załogi z trzema ławkami, jedną dla kierowcy i jego asystenta, i dwie dla pozostałej załogi pojazdu. Tylny przedział transportowy zawierał zasobniki do magazynowania, po jednym na każdym boku i dwa z tyłu. Przednia szyba składała się do przodu i była zdejmowana. Rozkładany płócienny dach był zamontowany nad tylnymi zasobnikami.