Prawdopodobnie miejscem jego zamieszkania było Kefar-Nabo, i znajdowało się na górze Ol-Yambos, dlatego syryjskie terytorium blisko góry jest uważane za kolebkę zgromadzenia maronitów. Kongregacja maronicka rozprzestrzeniła się w Libanie, kiedy pierwszy uczeń Marona Cirrus zdał sobie sprawę, że niewielu ludzi w Libanie praktykuje chrześcijaństwo i użył postać Marona jako autorytetu moralnego w celu konwertowania na chrześcijaństwo. Wyznawcy kościoła maronickiego pozostali wierni nauczaniu Kościoła katolickiego, Kościół maronicki ma status kościoła sui iuris w ramach Kościoła Katolickiego.
Kult Relikwie zostały sprowadzone do opactwa Sassovivo w Foligno, następnie były przechowywane przez dłuższy czas w wiosce Volperino przed przeniesieniem do katedry San Feliciano w Foligno, a następnie część z nich wróciła do Sassovivo. 25 listopada 2005, relikwie zostały skradzione z opactwa Sassovivo.
Patronat Święty Maron jest patronem: kościoła maronickiego, miasta Volperino, Eparchii św. Marona w Sydney, Eparchii Świętego Marona w Brooklynie, Diecezji św. Marona w Montrealu.
Bibliografia
Biografia na steliaschurch.org Biografia na itmonline.org
Kategoria:Libańscy święci katoliccy Kategoria:Święci prawosławni Kategoria:Kościół maronicki