Wskutek postępującego ocieplenia klimatu, lodowce szelfowe zaczęły się topić. M.in. stopniowej dezintegracji ulega Lodowiec Szelfowy Larsena na wschodnim wybrzeżu półwyspu. W latach 1989–1992 rozpadowi uległa część przy Larsen Inlet, a w 1995 roku dezintegracji uległ Larsen A.
Historia Według Millsa (2003) Trinity Peninsula został odkryty 30 stycznia 1820 roku przez brytyjskiego oficera Royal Navy Edwarda Bransfielda (1785–1852), który nazwał półwysep Trinity Land na cześć Trinity Board – instytucji odpowiedzialnej za utrzymanie infrastruktury pomocnej w nawigacji (m.in. latarni morskich i boi). Bransfield naniósł półwysep na mapę i opisał jako Trinity Land partly covered in snow (pol. „Trinity Land częściowo pokryta śniegiem”).
W lutym 1838 roku dotarł na północ Półwyspu Antarktycznego, gdzie odkrył grupę wysp Joinville, a Orléans Channel wziął za cieśninę przycinającą półwysep na pół. Odcięty fragment lądu nazwał Terre Louis Philippe na cześć francuskiego króla.