W latach 1902–1904 Półwysep Antarktyczny i Trinity Peninsula badała Szwedzka Wyprawa Antarktyczna kierowana przez szwedzkiego geologa Otto Nordenskjölda (1869–1928). Wyprawa stwierdziła, że Orléans Channel to jedynie północne wejście do Cieśniny Gerlache’a, oraz odkryła, że Snow Hill Island, Wyspa Jamesa Rossa i Vega Island u wschodnich wybrzeży Trinity Peninsula to wyspy.
W 1945 roku w Zatoce Nadziei, wcinającej się w północno-wschodnie wybrzeże Trinity Peninsula, oddano do użytku brytyjską bazę antarktyczną nazywaną „Base D” lub „Hope Bay”. W tym samym roku zatoka została zmapowana. Baza została założona w ramach tajnej brytyjskiej ekspedycji wojskowej na Antarktydę – operacji Tabarin. Po pożarze w 1948 roku baza została ewakuowana w 1949 roku.
W 1946 roku Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) dotarła do południowej części półwyspu poprzez Russell East Glacier.
W lutym 1948 roku Chile założyło bazę na Cape Legoupil – General Bernardo O’Higgins. W grudniu 1951 roku Argentyna utworzyła w Zatoce Nadziei bazę Esperanza. Stacja powstała ok. 500 m od opuszczonej bazy brytyjskiej.