Dytryk IV (według innych wersji numeracji: V lub VI) (ur. ok. 1187/1196 r., zm. w 1260 r.) – hrabia Kleve od ok. 1203/1208 r.
Życiorys Dytryk był synem hrabiego Kleve Dytryka III i Małgorzaty, córki hrabiego Holandii Florisa III. W źródłach pojawia się po raz pierwszy w 1202 r., już po śmierci ojca (oraz stryja Arnolda, który zarządzał hrabstwem w czasie pobytu ojca na krucjacie) jako puer de Clive (chłopiec z Kleve). Jego opiekunem był w tym okresie jego wuj, hrabia Holandii Dirk VII (zm. w 1203 r.). Najpóźniej w 1208 r. Dytryk objął rządy osobiste.
W 1216 r. Dytryk wystąpił przeciwko świeżo obranemu arcybiskupowi Kolonii Engelbertowi z Bergu, wspierając przy tym księcia Limburgii Henryka III. Jednak do 1220 r. arcybiskup zmusił Dytryka do uznania swego zwierzchnictwa. Później Dytryka oskarżono o współudział w zamordowaniu arcybiskupa Engelberta w 1225 r., został jednak przez króla Niemiec Henryka VII Hohenstaufa uwolniony od tego zarzutu. Następcą Engelberta na tronie arcybiskupim w Kolonii został Henryk z Müllenark, z którym Dytryk wkrótce popadł w konflikt. Arcybiskup m.in. pozbawił go zwierzchnictwa nad Xanten, a Dytryk wkrótce musiał uznać jego prymat.