M.in., krótko przed śmiercią Dytryk otrzymał od arcybiskupa prawo do odbudowy zamku w Kalkar, który stał się główną siedzibą hrabiów Kleve na kolejne kilkadziesiąt lat.
W ostatnich latach życia Dytryk przyznał duży udział w rządach swoim synom, Dytrykowi V oraz Dytrykowi Lufowi, a w 1255 r. zarządził podział hrabstwa między nich. Po śmierci prawdopodobnie został pochowany w klasztorze w Bedburgu.
Rodzina Dytryk był co najmniej dwukrotnie żonaty. Pierwszą jego żoną była być może Matylda z Dinslaken. Z tego małżeństwa pochodzili: Dytryk (zm. 1245), Małgorzata (zm. 1251), żona hrabiego Geldrii Ottona II.
Ok. 1226 r. pierwsza żona Dytryka zmarła i wówczas poślubił on Jadwigę (zm. 1249/1250), córkę margrabiego Miśni i Łużyc Dytryka I Zgnębionego. Z tego małżeństwa pochodziły następujące dzieci: Dytryk V (zm. 1275), następca ojca jako hrabia Kleve, Dytryk Luf (zm. 1277), hrabia Saarbrücken, Jutta (zm. po 1275), żona księcia Limburgii Walrama IV, Agnieszka (zm. po 1279), żona hrabiego Lippe Bernarda IV, a następnie hrabiego Diepholz, Rudolfa II, być może Eberhard.
Bibliografia
Kategoria:Władcy Kleve Kategoria:Urodzeni w XII wieku Kategoria:Zmarli w 1260