Swoją teorię konstrukcji Dietrych rozwijał od lat 50. do końca pracy naukowej, a jej syntezę zawarł w fundamentalnej książce „System i konstrukcja”. Praca jest obszernym kompendium teorii konstruowania obejmującym wszystkiego jego aspekty od uwarunkowań antropologicznych, teleologicznych i epistemologicznych, poprzez relacje człowieka i maszyny, wymagania biznesowe i ekonomiczne, badanie potrzeb i wzornictwo, aż po szczegółowe aspekty zasad i metod projektowania oraz konstruowania. Książka ma formę zwięzłego wykładu. Dietrych formułował lakoniczne definicje, opisywał złożone kwestie w najkrótszy możliwy sposób, wyjaśniając chętnie sięgał po przedstawienia graficzne i formalne. W zamierzeniu autora „System i konstrukcja” ma być całościowym wykładem fundamentów konstruowania czytelnym i pomocnym w pracy każdego inżyniera. W zasadzie jednak praca wykraczała poza te ramy. Powinna być traktowana jako całościowa konceptualizacja procesu twórczości technicznej, zbudowana w oparciu o spójny i oryginalny system filozofii techniki.