Tadeusz Chromecki, ps. „Bieske”, „Doktor” (ur. 7 sierpnia 1904 w Czarnożyłach, zm. 22 lutego 1957) – polski dyplomata.
Życiorys Urodził się 7 sierpnia 1904 w Czarnożyłach, w rodzinie Mariusza i Jadwigi z Eborowiczów. Ukończył Gimnazjum Państwowe im. Staszica w Lublinie, następnie, w 1926, wydział prawa Uniwersytetu Warszawskiego oraz Wyższą Szkołę Dziennikarsko-Publicystyczną Wolnej Wszechnicy Polskiej. Podjął służbę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych II Rzeczypospolitej, pracował jako radca i kierownik referatu w Biurze Personalnym. W latach 1927–1928 pracował w Konsulacie Generalnym RP w Paryżu. W 1929 uzyskał tytuł naukowy doktora na uniwersytecie w Paryżu. Od 1929 do 1931 attaché Poselstwa RP w Moskwie. W 1933 pracował w Delegaturze RP w Genewie. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1934 i 1372. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
W latach 1933–1938 sekretarz Ambasadora RP przy Kwirynale.
Po wybuchu II wojny światowej i nastaniu okupacji niemieckiej zaangażował się w działalność konspiracyjną. Działał jako naczelnik Wydziału Politycznego Departamentu (Sekcji) Spraw Zagranicznych „Moc” Delegatury Rządu na Kraj. Brał udział w powstaniu warszawskim 1944.