Po jego upadku opuścił stolicę wraz z ludnością cywilną.
Po wojnie wstąpił do służby w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Polski Ludowej. Pełnił stanowisko naczelnika Wydziału Zachodniego MSZ od 1945.
Został zwolniony ze służby w MSZ, a później aresztowany w związku ze sprawą bp. Czesława Kaczmarka. Był torturowany przez UB, w 1953 skazany na karę 12 lat pozbawienia wolności, po amnestii w 1956 zwolniony z odbywania kary. Po odzyskaniu wolności był ciężko chory, zmarł wkrótce potem 22 lutego 1957 (według jednej z wersji popełnił samobójstwo).
Od 29 września 1934 był mężem Genowefy Rawicz-Rusieckiej.
Spoczywa, razem z żoną, na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A30-4-26).
Publikacje Autorytatywne państwo korporacyjne Mussoliniego (1938)
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (19 lipca 1946) „za gorliwą i wydajną pracę”. Złoty Krzyż Zasługi Brązowy Medal za Długoletnią Służbę Krzyż Komandorski Orderu Korony Włoch (Włochy, 1938)
Przypisy
Bibliografia