Posiadał ze sobą pewien kapitał, zarobiony na publikacji satyrycznych rysunków dotyczących politycznej sytuacji w Europie tamtych czasów (wydał je m.in. jako pocztówki). Kapitał ten postanowił zainwestować w rozwój Polichromii. W 1919 ze spółki wyszedł Gosieniecki, zajmując się pracą wykładową w Szkole Sztuk Zdobniczych. Jackowski poprowadził firmę samodzielnie, zatrudniając jednak do pomocy w malowaniu rodzinę Pacholskich z Bydgoszczy. W tym też mieście wykonał kilka dużych zleceń polichromicznych w latach 1922-1925. W 1926 do spółki przystąpił Antoni Rejman (architekt), który zreorganizował i rozwinął zakład przenosząc go na ul. Babińskiego 6 (obecnie Wolnica). W tym okresie wykonywano dużą liczbę zleceń zarówno do obiektów sakralnych, jak i świeckich. Podczas PeWuKi (1929) Polichromia posiadała własną ekspozycję w Pałacu Sztuki (m.in. tryptyk Ukrzyżowanie i witraż Jackowskiego Sceny z życia Chrystusa, który otrzymał Wielki Srebrny Medal wystawy).