W latach 20. XX wieku pracownia w perfekcyjny sposób opanowała techniki produkcyjne. Użytkowano też najwyższej jakości surowce, np. szkło antyczne w ponad stu odcieniach sprowadzano z Niemiec i Francji, a srebro z Czechosłowacji. Również stan finansowy zakładu był bardzo dobry. Zakupiono też nowe budynki zlokalizowane przy ul. Dąbrowskiego 79 i Piaskowej 3 (Garbary), a zespół zasilali obiecujący absolwenci Szkoły Zdobniczej, z których część na długo pozostawała w Polichromii (m.in. Józef Oźmin, Jan Piasecki, Wacław Piotrowski), a część otwierała własne przedsiębiorstwa (m.in. Stanisław Powalisz, czy Wacław Taranczewski). Wykonywano również witraże według projektów Karola Zyndrama Maszkowskiego, Stanisława Wyspiańskiego i Józefa Mehoffera. Osobiście witraż zamówił m.in. Józef Haller. Dobrej passy nie przerwał firmie nawet wielki kryzys lat 30. XX wieku.
2 września 1939 zakład został zamknięty przez Rejmana (Jackowski udał się wcześniej na wezwanie mobilizacyjne). Rejman zmarł w 1940 we własnym domu na Chartowie, po wcześniejszej ucieczce z łapanki. Podczas okupacji hitlerowskiej, a zwłaszcza podczas walk o Poznań w 1945 większość poznańskich dzieł wykonanych przez zakład uległa zagładzie. Zachowały się w dużej mierze ich zdjęcia autorstwa Romana Ulatowskiego.