W 1945 Jackowski powrócił do Poznania, ale zastał bardzo zdewastowane pomieszczenia zakładowe i niewielki zapas szkła. Postanowił wznowić działalność, tym razem w pomieszczeniach przy ul. Daszyńskiego 37. Współwłaścicielem był wtedy architekt Zygmunt Derda, a na krótko Józef Oźmin. Jackowski wspomagał uruchomienie pieców do wypalania szkła na terenie fabryki obrabiarek Wiepofama. Pracownia szybko zbierała nowe zamówienia, jednak nie nabrała już takiego rozpędu, jak w okresie przedwojennym, czego przyczynę należy upatrywać w brakach surowcowych – szkła, srebra i wysokojakościowych farb. Jackowski zmarł 15 marca 1948 na dusznicę bolesną, a pracownię krótko prowadził dalej sam Derda. W 1948 zakończyła ona działalność, a ruchomości sprzedała Akademii Sztuk Pięknych w 1949 dziedzicząca je siostrzenica Jackowskiego – Janina Drozd.
Realizacje Pracownia zrealizowała w swoich dziejach ponad trzysta witraży, głównie projektu Henryka Jackowskiego-Nostitza i ponad 50 polichromii (głównie sakralnych). Do dziś zachowało się 9 polichromii, 64 witraże sakralne i 5 witraży gabinetowych w obiektach prywatnych.