Stwierdził w nim, że choć podstawowa idea połączenia układów całkujących jest zbliżona do pomysłów Kelvina, to całe urządzenie różni się istotnie od wcześniejszych. Według jego autobiografii z 1970 roku, Bush nie znał prac Kelvina przed skonstruowaniem pierwszego działającego prototypuRobinson, Tim (June 2005), op. cit., citing . W 1936 roku Claude Shannon został zatrudniony w laboratorium Busha jako asystent naukowy. Jego praca polegała między innymi na obsłudze analizatora.
Douglas Hartree z Uniwersytetu w Manchesterze przywiózł projekt Busha do Anglii i skonstruował własny prototyp, wraz ze studentem Arturem Porterem, w 1934 roku. W wyniku jego działań, uniwersytet zamówił w firmie Metropolitan-Vickers pełnowymiarowe urządzenie z czterema układami całkującymi, które zostało dostarczone w marcu 1935. Był to, według Hartree, pierwsza maszyna tego typu poza Stanami ZjednoczonymiRobinson, Tim (June 2005), op. cit., Hartree, D.R. (September 1940), op. cit. Hartree i Porter opisali ten model w swoim artykule . W ciągu kolejnych pięciu lat powstały trzy kolejne, w Cambridge, na uniwersytecie w Belfaście i w Royal Aircraft Establishment w Farnborough Zawiera streszczenia „Meccano Differential Analyzers” i „Full Scale Differential Analyzers”.