Najwyższym wyniesieniem jest morenowe pasmo Wzgórz Szymbarskich z kulminacją Wieżycy (329 m) na Pojezierzu Kaszubskim.
Niewielkim deniwelacjom towarzyszy różnorodność kilku typów rzeźby. W części zachodniej (Pobrzeża Morza Północnego i Niziny Brabancko-Westfalskie w podziale J. Kondrackiego), cząstkowo tylko podległej zlodowaceniu, głównym czynnikiem rzeźbotwórczym była akumulacja morska i rzeczna. Pozostały obszar Niziny ukształtowała akumulacja lodowcowa o różnym stopniu późniejszego rozmycia. Część centralną i południowo-wschodnią (Niziny Środkowoniemieckie i Środkowopolskie), objętą zasięgiem przedostatniego zlodowacenia, cechuje rzeźba staroglacjalna. Z kolei w części północno-wschodniej (Pobrzeża i Pojezierza Południowobałtyckie), pokrytej ostatnim zlodowaceniem, wytworzyła się rzeźba młodoglacjalna.