W strefie młodoglacjalnej występują jeziora polodowcowe i wały moren czołowych znaczących poszczególne stadia postoju lodowca. Po wewnętrznych stronach moren czołowych ciągną się faliste wysoczyzny moren dennych, a po zewnętrznych stronach leżą równiny sandrowe, przed którymi biegną pradoliny. Krajobraz staroglacjalny przedstawia zdenudowane, równinne wysoczyzny poprzedzielane dolinami rzek, jezior polodowcowych brak, a wyniesienia moren czołowych zostały całkowicie lub w znacznym stopniu zatarte w wyniku denudacji. Dla równin akumulacji morskiej i rzecznej charakterystyczna jest obecność zwydmionych piasków.
Klimat, szata roślinna i rzeki Płaskość powierzchni Niziny umożliwia masom powietrza znad Oceanu Atlantyckiego swobodne przemieszczanie się na wschód. Region znajduje się w dziedzinie klimatu umiarkowanego ciepłego, przy czym jego część zachodnia ma klimat morski, zaś wschodnia cechuje się klimatem przejściowym między morskim a kontynentalnym, co oznacza chłodniejsze zimy i cieplejsze lata oraz mniejsze opady roczne niż na zachodzie. W ścisłym nawiązaniu do stosunków klimatycznych występuje zróżnicowanie naturalnej szaty roślinnej – na zachodzie są to siedliska lasów liściastych, głównie bukowych i dębowych, w mozaice z wrzosowiskami, na wschodzie zaś siedliska lasów mieszanych, przede wszystkim dębowo-sosnowych.