Wskutek długotrwałej działalności człowieka lasy zajmują dziś jednak niewielkie połacie Niziny, a dominują tereny rolnicze, przemysłowe i osadnicze.
Układ sieci rzecznej Niziny Środkowoeuropejskiej jest zdeterminowany przez rzeźbę polodowcową i nachylenie powierzchni ku północy. Największe rzeki – Ren (dolny odcinek), Wezera, Łaba, Odra i Wisła – płyną z południa na północ, zmieniając kierunek na bardziej równoleżnikowy (zachodni) tam, gdzie korzystają z sieci pradolin. Odcinki południkowe stanowią przełomy przez wały morenowe i wysoczyzny. Reżim rzek ma charakter przejściowy między ustrojem atlantyckim z zasilaniem deszczowym i najwyższym stanem wód zimą, a ustrojem wschodnioeuropejskim z zasilaniem śnieżnym i maksymami wiosennymi. Przejściowość ta odznacza się zasilaniem deszczowym z dwoma szczytami wezbrań – wiosenno-roztopowym i letnio-opadowym.
Przypisy
Bibliografia
!