thumb|upright|symbol S-Bahn w Niemczech thumb|upright=1.6|Systemy S-Bahn w Niemczech thumb|Skład typu 481 S-Bahn w Berlinie thumb|Skład typu 474 S-Bahn w Hamburgu thumb|Skład typu 420 S-Bahn Rhein-Main w tunelu średnicowym S-Bahn – nazwa systemów szybkiej kolei miejskiej i innych szynowych systemów komunikacji lokalnej w krajach niemieckojęzycznych. Nazwa S-Bahn wywodzi się ze skrócenia niemieckiego określenia Stadtschnellbahn (czyli właśnie szybka kolej miejska) i została po raz pierwszy nieformalnie użyta przez zawiadowcę stacji Berlin Bornholmer Straße około 1927 r. Następnie, od 1 grudnia 1930, wraz z charakterystycznym logo została wprowadzona jako oficjalna nazwa berlińskiej kolejki. W latach 30. XX w. uruchomiono drugą sieć S-Bahn w Hamburgu.
Początkowo ustalono następujące kryteria dla S-Bahn: elektryczny tabor samobieżny o dużym przyspieszeniu i prędkości szlak niezależny od pozostałego ruchu kolejowego i drogowego poziome wejście z peronu do wagonu (wysokie perony) duża częstotliwość ruchu (takt w szczycie co 10 minut)
Dalsze sieci S-Bahn zaczęto uruchamiać od lat 60. XX wieku, przy czym nowszym systemom stawiane są coraz niższe wymagania, a S-Bahn stanowi raczej znak firmowy niż określenie mówiące o typie kolei.