Historia rozwoju Pod koniec drugiej wojny światowej w lotnictwie wojskowym zaczęły pojawiać się pierwsze śmigłowce. Po wojnie rozwój wiropłatów znacznie przyspieszył, a wiele krajów rozpoczęło opracowywanie i produkcję własnych konstrukcji. W Polsce prace nad rodzimym śmigłowcem rozpoczęto w 1947 roku. Pierwszym był BŻ-1 GIL, skonstruowany w Instytucie Lotnictwa przez zespół Bronisława Żurakowskiego. Prototyp oblatano w 1950 roku. Była to konstrukcja eksperymentalna, która zapoczątkowała kolejne próby. W 1959 roku oblatany został BŻ-4 Żuk, zdolny do przewozu czterech osób. Program przerwano po wypadku w tym samym roku. Niepowodzeniem zakończył się również projekt PZL SM-4 Łątka z lat 60. XX wieku.
Równolegle w Polsce wprowadzano do użytku radzieckie konstrukcje. W 1953 roku do lotnictwa Sił Zbrojnych PRL trafiły pierwsze Mi-1. Rok później w zakładach PZL Świdnik rozpoczęto ich produkcję licencyjną pod oznaczeniem SM-1, a następnie produkcję zmodernizowanej i spolonizowanej wersji PZL SM-2. W 1965 roku ruszyła produkcja seryjna Mi-2, który stał się najważniejszym wyrobem zakładów w Świdniku i symbolem polskiego przemysłu śmigłowcowego. Na jego bazie powstał PZL Kania, który nie odniósł sukcesu rynkowego (wyprodukowano 19 egzemplarzy).