Rdzeń przekroju Rozważmy przekrój poprzeczny pręta prostego, poddanego ściskaniu (lub rozciąganiu) mimośrodowym siłą skupioną działającą na mimośrodach i (rys. 5) liczonych względem centralnych głównych osi bezwładności przekroju.
W przekroju takim można wyróżnić obszar, nazywany jego rdzeniem lub jądrem, o tej własności, że działanie siły w tym obszarze wywołuje naprężenia stałego znaku w całym przekroju poprzecznym. Naprężenia te można obliczyć wzorem
w którym: – pole powierzchni przekroju poprzecznego, – jego promienie bezwładności, – współrzędne punktu przyłożenia siły – współrzędne punktu, w którym obliczane są naprężenia.
Równanie osi obojętnej ma postać (1)
z której wynika, że każdej stycznej do konturu przekroju poprzecznego odpowiada pewien punkt przyłożenia siły
Jeżeli zbudujemy obwiednię konturu przekroju poprzecznego w postaci linii łamanej złożonej z odcinków stycznych do tego konturu, to z równania (1) wynika również, że każdemu wierzchołkowi obwiedni odpowiada prosta po której porusza się punkt gdy styczna obraca się wokoło wierzchołka
Rdzeń przekroju jest zawsze figurą wypukłą. Mieści się ona zawsze wewnątrz obwiedni (obrysu) konturu przekroju.