Dzieło Seurata zaprezentowano później, podczas ostatniej wystawy impresjonistów w maju-czerwcu 1886 roku, której Pissarro był jednym z głównych organizatorów. Głosząc idee "postępu" i "niezależności", bronił on włączenia tego radykalnego malarstwa do ekspozycji. Obraz Seurata jest uważany za manifest ruchu, który odłączył się od impresjonistów – grupy, która w 1884 roku utworzyła Towarzystwo Niezależnych Artystów. W jej skład, oprócz Seurata, wchodzili Paul Signac, Camille i Lucien Pissarro .. mały|Camille Pissarro, Łąka w Eragny, 1886 (kolekcja prywatna). Okres neoimpresjonistyczny Pissarra trwał cztery lata, od 1884 do 1888 roku. Kontynuował malowanie odrębnymi pociągnięciami pędzla w następnych latach, lecz nie w sposób systematyczny. Był elastyczny w stosowaniu puentylizmu, odnosząc się nie tyle do małej kropki, co do malarskiego „punktu".
W 1887 roku kupiec Georges Petit zorganizował w swojej galerii wielką „Międzynarodową Wystawę Malarstwa i Rzeźby„ . Za namową Renoira i Moneta, Pissarro wziął w niej udział, jednak Petit tymczasowo usunął z ekspozycji Łąkę w Éragny, argumentując, że kogoś "obraziła [jej] jasność". Pissarro był wściekły na "służalczą" postawę handlarza, który następnego dnia przywrócił dzieło na swoje miejsce.