Franciszek Izydor Moszoro (ur. 6 kwietnia 1891 w Jaśliskach, zm. 23 maja 1977 w Sanoku) – polski nauczyciel, pedagog, harcerz, działacz społeczny.
Życiorys Franciszek Izydor Moszoro urodził się 4 lub 6 kwietnia 1891 w Jaśliskach. Pochodził z rodziny spolonizowanych Ormian (rodzina Moszoro w 1815 została uznana za szlachtę galicyjską). Był wyznania rzymskokatolickiego. Był synem Jana Waleriana (leśniczy, zm. przed 1906) i Seweryny z domu Prochaska (1860–1921). Wraz z matką zamieszkiwał w Sanoku przy ulicy Rylskich 259. Kształcił się w C. K. Gimnazjum w Sanoku, gdzie w 1908 ukończył IV klasę (w jego klasie byli m.in. Ludwik Hellebrand, Mieczysław Krygowski, Kazimierz Kubala, Benedykt Majkowski, Jakub Mikoś, Tadeusz Remer).
Uzyskał wykształcenie w seminarium nauczycielskim. W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej od 1912 pracował w szkolnictwie. Został nauczycielem szkół powszechnych. Jako kwalifikację zawodową posiadał egzamin kwalifikacyjny. Posiadał uprawnienia do nauczania w szkołach 7-klasowych oraz w szkołach średnich. Podjął pracę w męskiej Szkole Ludowej im. Franciszka Józefa IWojciech Sołtys, Oświata i szkolnictwo, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 431..