W trakcie I wojny światowej w 1917 i w 1918 przebywał na ziemi rosyjskiej. W Kazaniu wstąpił do PPS i został wcielony do milicji ludowej (czerwonej), w szeregach której uczestniczył w działaniach ochronnych i patrolowych oraz brał udział w walkach z białogwardzistami i kontrrewolucją. Podczas rewolucji październikowej służył w oddziałach zbrojnych Armii Czerwonej. Pod koniec 1918 w czasie odzyskania niepodległości przez Polskę powrócił do Sanoka i w niepodległej II Rzeczypospolitej kontynuował pracę w sanockiej szkole. Pracował w swojej dawnej placówce, przemianowanej na Szkołę Męską nr 2 im. Króla Władysława JagiełłyEdward Zając, Oświata i szkolnictwo. Życie kulturalne. Szkolnictwo podstawowe i średnie. Nauczycielski ruch związkowy, Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, [w:] Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 568. (obie szkoły działały w budynku późniejszego II Liceum Ogólnokształcącego w Sanoku). Prowadził zajęcia z ćwiczeń cielesnych (gimnastyki), prowadził chór szkolny. Po otrzymaniu zezwolenia od Kuratorium Okręgu Szkolnego Lwowskiego w roku szkolnym 1929/1930 został także nauczycielem w Państwowym Gimnazjum Męskim w Sanoku, gdzie prowadził zajęcia gry i zabawy ruchowe.