W latach następnych wydawał kolejne single: „Fantasia”/„La mia anima” (1971), „Folcacchio's story”/„Una rosa, una rosa, una rosa e una rosa” (1972), „Via Marconi 44”/„Sognando fumo e Io più te”/„Zoo” (1973), „Amore non amore”/„Immaginare” (1974), opublikował też trzecią książkę, Radiografia a un pupazzo di neve. W latach 70. występował często w teatrze, telewizji oraz w filmie; wśród tych ostatnich znalazły się między innymi: Quella chiara notte d'ottobre, (reżyseria: Massimo Franciosa), E venne il giorno dei limoni neri (Camillo Bazzoni), Un doppio a metà (Gianfranco Piccioli), Una cavalla tutta nuda, (Franco Rossetti; do filmu skomponował również muzykę), Le calde notti del Decameron (Gian Paolo Callegari).

W 1974 roku napisał jedną ze swych najsłynniejszych piosenek, „Sognando”, która odniosła duży sukces również w wykonaniu Miny;