Po wybuchu wojny serbsko-bułgarskiej został dowódcą 2 kompanii w 5 batalionie zapasowym 5 pułku piechoty. Dowodząc nim brał udział w obronie miasta Widyń. Po zakończeniu działań bojowych został dowódcą kompanii w 6 pułku piechoty. Jednocześnie rozpoczął działalność naukową i publicystyczną, został redaktorem gazety „Obrona narodowa” (wydawanej w latach 1886–1887). W lutym 1887 roku był dowódcą zbiorczej kompanii 6 pułku piechoty, z którą uczestniczył w likwidacji zamieszek w Ruse.
Jesienią 1887 roku odbył kurs w wojskowej akademii w Belgii. Po powrocie został w 1888 roku redaktorem magazynu „Военен журнал”, pierwszego oficjalnego czasopisma armii bułgarskiej (wydawanego w latach 1888–1947). Funkcję tę sprawował do 1889 roku, kiedy został skierowany do Akademii Wojskowej w Turynie; ukończył ją w 1891 roku.
Po powrocie do kraju w 1891 został oficerem w sztabie 1 Brygady Piechoty, a następnie został przyjęty w poczet oficerów Sztabu Generalnego i został adiutantem 2 Dywizji Piechoty. W 1893 roku został wykładowcą w dywizyjnej szkole 1 Dywizji Piechoty, jeszcze w tym samym roku został szefem Biura Wyszkolenia w Ministerstwie Wojny. Został wtedy wydawcą specjalnego magazynu wojskowego mówiącego o szkoleniu i nowościach w wojsku „Военни известия”.