Funkcję tę sprawował do 6 sierpnia 1915 roku, gdy podał się do dymisji.
W dniu 17 sierpnia 1915 roku został przeniesiony do rezerwy, zamieszkał wtedy w Sofii, gdzie poświęcił się pracy naukowej, publikując szereg prac z zakresu historii wojskowości, uzyskał wtedy tytuł akademika Bułgarskiej Akademii Nauk. W latach 1921–1924 wrócił do działalności publicznej i był ministrem pełnomocnym w Rumunii. Zmarł w Sofii.
Awanse podporucznik (Подпоручик) (30.08.1882) porucznik (Поручик) (30.08.1885) kapitan (Капитан) (01.01.1887) major (Майор) (01.01.1892) podpułkownik (Подполковник) (01.01.1899) pułkownik (Полковник) (01.01.1903) generał major (Генерал-майор) (16.10.1908) generał porucznik (Генерал-лейтенант) (01.01.1914)
Odznaczenia Order za Waleczność kl. II Order Św. Aleksandra kl. II Order Św. Aleksandra kl. III Order Św. Aleksandra kl. V Order Zasługi Wojskowej kl. I Order Zasługi Wojskowej kl. III Srebrny Medal Nauki i Sztuki Order Stara Płanina I st. z mieczami (pośmiertnie – 20.12.2012)ustawa nr 437 z 20 grudnia 2012 r. (Treść ustawy) Krzyż Komandorski Orderu Legii Honorowej (Francja) Order Korony Włoch III st. (Włochy) Order Gwiazdy Rumunii III st. (Rumunia) Order Lwa i Słońca II st.