Sprowadzono z Anglii najnowocześniejsze wówczas obrabiarki do przerobu kauczuku i gumowania tkaninŻłobińska Łucja: Bydgoski „Kauczuk” – „Stomil”, [w:] Kalendarz Bydgoski 1995.. Produkcja ruszyła w połowie 1923, a pełny rozruch nastąpił rok później. Zatrudniano w tym czasie 200 osób.
Początkowo produkowano taśmy izolacyjne, płyty gumowe i azbestowo-gumowe, tkaniny powlekane, ebonit, artykuły formowane, dętki i opony rowerowe. Kauczuk naturalny do produkcji gumy importowano m.in. z Indii Wschodnich, Afryki i Ameryki Południowej. W 1928 uruchomiono dział produkcji węży gumowych. Zakład był jednym z pięciu największych w Polsce i najważniejszym na terenie miasta przedsiębiorstwem przemysłu chemicznegoW Bydgoszczy istniały także Polskie Zakłady Gumowe „Pezetka”.Sudziński Ryszard: Życie gospodarcze Bydgoszczy w okresie II Rzeczypospolitej, [w:] Historia Bydgoszczy tom II część pierwsza 1920-1939. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Praca zbiorowa pod red. Mariana Biskupa. Bydgoszcz 1999. .. Zatrudnienie wzrosło z 75 pracowników w 1923 do 500 w 1928. Sprzedawano produkty m.in. w Wolnym Mieście Gdańsku, skutecznie konkurując z towarami niemieckimi. W czasie wielkiego kryzysu przedsiębiorstwo początkowo dobrze prosperowało, lecz w 1934 koniunktura pogorszyła się na tyle, że wstrzymano produkcję na trzy lata.