W 1937 zakład wydzierżawiono Spółce Dzierżawnej Fabryki Wyrobów Gumowych „Kauczuk”, a głównymi udziałowcami zostali Zofia i Bernard Cisewscy oraz Maria Maciaszek. W tym czasie zatrudniano 70 osób i produkowano m.in. wykładziny gumowe i wycieraczki do obuwia.
W 1939 r. Niemcy przejęli fabrykę i przemianowali na „Gumiwarenfabrik – Kautschuk”. Pracowali w niej wyłącznie Polacy, głównie kobiety, lecz stanowiska kierownicze zajmowali Niemcy. Obok działu gumowego uruchomiono dział metalowy, produkujący na rzecz Wehrmachtu kuchnie polowe, części do armat, podwozia i lawety armatnie, a pod koniec wojny także silniki przyczepne do łodzi podwodnychSudziński Ryszard: Życie gospodarcze Bydgoszczy w okresie II Rzeczypospolitej, [w:] Historia Bydgoszczy tom II część druga 1939–1945. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Praca zbiorowa pod red. Mariana Biskupa. Bydgoszcz 2004. .. Liczba zatrudnionych wzrosła ze 150 we wrześniu 1939 do 1000 osób w 1944, w tym 600 jeńców sowieckich.