Następcy Jana VII również wzbogacali wystrój kościoła malowidłami o stylu stopniowo zbliżającym się do sztuki średniowiecza. Do takich późnych fresków, z czasu pontyfikatu Pawła I, należy podobizna św. Abbasyra (Abbakyrosa, uzdrowiciela z Aleksandrii), która swym graficznym i ekspresyjnym ujęciem najbardziej zbliżona jest do koptyjskich przedstawień z klasztoru w Bawit, utrzymanych w typowej stylizacji wschodniejJ. Kłosińska: Sztuka bizantyńska, dz. cyt., s. 108..
Charakterystyczne jest, że malarski wystrój świątyni pod względem ideowym reprezentuje wciąż całość chrześcijańskiego kultu, wyrażającą się w czci oddawanej ówcześnie zarówno wielkim świętym Kościoła ze wschodu, jak i z zachoduWymownym tego potwierdzeniem jest nie tylko sąsiadujące oratorium poświęcone 40 Męczennikom z Sebasty, lecz także wezwania (patronaty) innych rzymskich okolicznych kościołów: św. Teodora, św. Hadriana, św. Jerzego, św. Sergiusza i Bachusa (Enciclopedia Italiana [Treccani]. T. 29. Roma: Istituto della Enciclopedia Italiana, 1936, s. 768)..