Jewgienij Konstantinowicz Fiodorow (ros. Евге́ний Константи́нович Фёдоров, ur. w Benderach, zm. 30 grudnia 1981 w Moskwie) – radziecki geofizyk i wojskowy, akademik Akademii Nauk ZSRR, generał porucznik, Bohater Związku Radzieckiego (1938).
Życiorys Urodzony w rodzinie rosyjskiej. Dzieciństwo spędził we Władywostoku, Mińsku i Dwińsku, od 1916 mieszkał w Niżnym Nowogrodzie, w 1927 ukończył 9 klas szkoły, później pracował jako technik. W 1932 ukończył studia na Wydziale Geofizycznym Leningradzkiego Uniwersytetu Państwowego, w latach 1932–1937 był pracownikiem naukowym Wszechzwiązkowego Instytutu Arktycznego w Leningradzie (Petersburgu), brał udział w ekspedycjach polarnych m.in. wraz z Iwanem Papaninem, Ernstem Krenkelem i Piotrem Szyrszowem na Biegun Północny. W 1938 został członkiem WKP(b) i doktorem nauk geograficznych, a w 1939 członkiem korespondentem Akademii Nauk ZSRR. Od maja 1938 do kwietnia 1939 był pracownikiem naukowym Gławsiewmorputi, zajmował się obróbką materiałów dryfującej stacji Siewiernyj Polus-1, od kwietnia do listopada 1939 zajmował stanowisko dyrektora Arktycznego Instytutu Naukowo-Badawczego w Leningradzie, a od listopada 1939 do sierpnia 1947 szefa Głównego Zarządu Służby Hydrometeorologicznej ZSRR.