Jednocześnie od lipca 1941 do maja 1945 służył w Armii Czerwonej jako szef Głównego Zarządu Służby Hydrometeorologicznej Armii Czerwonej, od 1944 w stopniu generała porucznika służby inżynieryjno-technicznej (22 sierpnia 1945 pozbawiony stopnia wojskowego pod fałszywymi zarzutami), później od października 1947 do czerwca 1949 kierował laboratorium elektryczności atmosferycznej, od czerwca 1949 do marca 1955 był zastępcą dyrektora Instytutu Geofizycznego Akademii Nauk ZSRR ds. naukowych.
Od marca 1955 do marca 1956 był dyrektorem Wydziału Geofizyki Stosowanej Instytutu Geofizycznego Akademii Nauk ZSRR, od marca 1956 do października 1962 dyrektorem Instytutu Geofizyki Stosowanej Akademii Nauk ZSRR, jednocześnie w latach 1959–1962 był głównym sekretarzem naukowym Prezydium Akademii Nauk ZSRR. W 1960 został akademikiem Akademii Nauk ZSRR.