25 lutego 1935 został wybrany II wiceprezesem sanockiego oddziału Polskiego Czerwonego Krzyża. 27 stycznia 1935 objął funkcję prezesa zarządu oddziału Ligi Morskiej i Kolonialnej w Sanoku. Dokonał konwersji na katolicyzm, był neofitąWedług Abraham Wernera aktu konwersji rodzina Stanisława Frieda dokonała na długo przed wojną. Zob.: .
thumb|Cmentarz żydowski w Sanoku – miejsce egzekucji rodziny Friedów Podczas II wojny światowej w trakcie okupacji niemieckiej został aresztowany przez Niemców i w maju 1942 rozstrzelany na terenie nowego cmentarza żydowskiego w Sanoku, gdzie śmierć ponieśli także jego żona, córka Anna Sylwia (ur. 8 lipca 1919) i syn Adam Kazimierz (ur. 4 marca 1921, absolwent oddziału humanistycznego w Państwowym Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku z 1939, student weterynarii). Według ewidencji więzienia w Sanoku w dniu 12 maja 1942 zostały tam osadzone zamieszkujące w podsanockiej Dąbrówce Polskiej JaninaW dokumencie z 1935, że żona Stanisława Frieda miała imię „M.”. Fried (ur. 4 listopada 1889) i Anna Sylwia Fried (ur. 8 lipca 1919) i były tam przetrzymywane do następnego dnia.